ای دل چرا غمگینی ؟ 

مگر طلب درد نکرده بودی ‌؟ 

پس خوش باش 

 همیشه منتظر این درد بودم 

  به زودی دردهایم بیشتر میشود  

  به  قدرت ایستادگی در برابر طوفان ها دست خواهم یافت  

طوفان در راه است  

   خدا را شکر 

هر روز به ثانیه ی آخر فکر میکنم 

ثانیه ی آخر به چه فکر میکنم ؟ 

به او - به تو

دلم تنگ شده 

 دل تنگ ٬  پنهان ُ آرام گریه کن  

 باید برنامه ریزی کنم 

باید اطرافم را منظم کنم 

باید به کائنات بیشتر عشق بورزم

دیـــگـر کــسـی نــمـانـده  
هــمـه رفــتـنـد  
مـــنـم و خـــدا  
هــر دو تنها

اندیشه های  تو ٬ جانم داد  

زنده شدم که ببینمت 

 آمـــــدم ...  

دیـدمـت ... 

اینبار  برایت خواهم مُرد

به کـیـمـیـاگـــر  قـسـم ٬ که طـلـا هیچی نیست
بــه خـــــــــــدا  قـسـم ٫ مقام و قدرت ٬ هیچی نیست
در تــخـت پـادشــاه هــیـچ خـــبـری نــیـسـت
از هــیچ ... از جـاذبـه ی رنــگـهـای طــلـایـی ٫ رهـا بـایـد شــد

جایی که در تابستان برف میبارد  

آنجا که خورشید و باران و برف به یکبار میبارند 

آنجا که زیبایی ِ روز و شب با هم برابرند 

همانجا که باد عطر آشنا دارد . 

 سرزمین رویایی من است.  

چند روزی ست باد غرب عجب بوی آشنا دارد 

چند روزی ست پشت آن کوه بزرگ ٬ صدایی میبینم٬ 

سمت باد 

سمت صدا 

سمت کوه

ای خـــــــدا ٬  

ای زمـــــــزمـه ی قــــــلـب   

  بـه ســـیـنـه ام   گـــــوش بـــسـپـار   

وی چـــــشــم و چــــــــــــــــراغ  دل ٬  

 از درون در جــــو شـــم ٬  چـــشـم بـــسـپـار  

بـر مـن بـتـاب

آهـــای فـرشـــتـه هـای خـــدا
اون بـالـا ٬ تـوی دفــــــــتـر خــاطـــرات بــنـو یــسـیـد :
 رضــــــا دلـــش بـا خــــــداسـت
تــو رو خــــدا پـر رنـــــگ بــنـو یـــسـیـد  

دســت بـه دســت فــرشـــتـه هـا  

بــرســو نـــیـدش  بـه خــــــدا 

بــرســو نـــیـدش  بـه خــــــدا 

بــرســو نـــیـدش  بـه خــــــدا

از بـــرای تـو
خــــــود و عـالـــمـی را چـــرخــــیـده ام و مـی چـــرخـــم ٬
عــالــــــم مــــرا و خـــود را مـی چــــرخـد .
مــــــــــرکــز ٬ تــو یـی و  عـشــــــــق مـــــدار .
دیگــــر گــر یـــزی  نـــیـسـت  ٬ دیــــگر حـرفــــــی نـــیـسـت .
یـا عـــــشـق دســـــتـم بـــــــگـیـر ٬  بــــــــچـرخـــانـم ٬ بـرقـــــصـانـم .

ساز جنگ نزن .

که من بیمارم

سلاح را از من دور کن

تا خونی نریزم .

من مغلوب هوی و حوسم

من با اهریمن هم خون م.

ریختن خونم واجب است

من قاتل کبوترم

من شرمنده ی آفریدگار ، انسانیت و حیوانیت ام .

من لایق انسانیت نیستم.

مردود شدم

تبعید شدم

به پست ترین طبقه سقوط کردم

من در جزیره ی طوفان زده٬  درجنگ داخلی ام.

جنگ ، با کشتن کبوتر شروع شد .

شرمنده ی آفریدگار ، انسانیت و حیوانیت ام .

درون جزیره ای   دو نیرو    در جنگ اند .

اهریمن و اهورا.

امشب شب درد دله  

خدا دلم گرفته خدا دلم گرفته  

سفره ی این دل رو ببین  

که پهن شده توو  کوچه های غم گرفته   

خدا بیا ٬   

که امشب ٬ یه موجود تنها  

دلش گرفته ٬ دلش گرفته  

دلش رو واکن ٬ بهشت رو  وا کن  

خدا بیا ٬  

 بـــِــــبَـر  من ُ  از این شب های تاریک  

از این دلهای باریک  

ببر من ُ  

به آسمون شهرت  

به خونه ی قشنگت  

به دلهای عارفات  

خدایا بیا یه  پر بده یه دل بده  

میخوام رها شم  پر بزنم 

 به همه ی ستاره ها سر بزنم  

خدا دلم رو وا کن ٬ بهشت رو واکن  

خدا  

این منم  

این درد منه 

این اشک منه  

دل بده   

 گرمش کن به خودت 

پر بده  

نشکون  

 بزار بپرم به خودت  

چشمم تاریکه 

به دنبال نورم  

به دنبال روشنای چشمم  

دنبال گرمای دلم 

یک عده در حال آمدن 

و یک عده در حال رفتنند 

همیشه اینگونه بود و هست 

برای هر کدام ٬ فقط باید آماده بود 

حکمت زرین مثل ساعت درست کار میکنه . 

و خدا ٬ بن بست ذهن .

شب ٫ به هیچ میرم ٬ صبح از هیچ میام

سِـری ست این عالم هیچ .

خسته ام ٬ به اندازه ی ۱۰۹۵۰ روز  

این ذهن خسته رو رها میکنم  .

این لحظه٬  هیچ چیز آرام بخش تر از این نیست :